文獻
§ 3. 文獻。
在編纂以下關於君士坦丁豐富文獻的線索時,計劃幾乎完全局限於專著,因為提及所有處理他的歷史、百科全書等將是無窮無盡的。只引入了少數經過分析的參考文獻,這些文獻具有特殊原因。即使有此限制,也無法完全期望此列表是詳盡的。然而,已投入相當大的精力使其完整,因為除了 Chevalier(Rép. des sources hist. du Moyen Age)之外,目前沒有真正廣泛的關於君士坦丁的現代著作列表。曾努力親自查閱每部參考著作,但倫敦、牛津、柏林、巴黎的圖書館無法提供,經過在其他圖書館的大量搜尋以及或多或少成功的購買努力後,仍有相當一部分尚未見到。編輯曾徒勞地試圖在各種情況下判斷某些論文中是præses(主席)還是respondent(答辯人)為作者。以下是列表:
Albani, Jo. Hier. Liber pro oppugnata R. pontif. dignitate & Constantini donatione. Colon. Agrip.
1535, fol.; Romæ, 1547, 4°; Venetiis, 1584, fol.
Alexander, Natalis. Hist. eccles. IV. (1778), 345–351
(=Zaccaria, Thes. theolog. VII. 886–900),
431–451.
Alford, Mich. Brittania illustrata, s. liber de Lucii, Helenæ, et Constantini patria et fide. Antwerpiæ, 1641.
4°.
Altus, Henricus. Donatio Constantini imperatoris facto (ut aiunt) Sylvestro papæ (prœs. Joach. Hildebrando). Helmstadii, 1661. 4° (p. 56). 不是希爾德布蘭德?
Alzog, J. Manual of Universal Church History. Tr. Pabisch and Byrne.
Cincinnati, O., 1874. 3 v. 8°, p. 462–476. 君士坦丁大帝與天主教會的關係。非常羅馬天主教。
Andlau, Fr. von. Die byz. Kaiser. Hist.-stud. Mainz, 1865, 8°.
Antoniades, Crysanthos. Kaiser Licinius, eine historische Untersuchung nach dem bestern alten und neueren Quellen. München, 1884. 8°. 不幸的是手邊沒有,但常被 Görres 和其他人極為尊重地提及。
Arbellot. Mémoire sur Ies statues équestres de Constantin placées dans Ies églises de l’ouest de la France. Limoges, 1885. 8°, 34 pp. (參見 Audiat, Louis, in Bull. soc. arch. Saintonge, 1885. II. v. 186–193, 280–292.) 包含關於法國西部各教堂立面騎馬雕像主題的長期考古討論的歷史。有人說它代表查理·馬特、查理曼、教堂的創始人、向赫利奧多羅斯顯現的騎士、啟示錄的騎士、聖馬丁、聖喬治或凱旋的教會。請查閱關於此討論的許多標題,在此不值得列出。結論是「大部分」代表君士坦丁。
Arendt. Ueber Constantin und sein Verhältniss zum Christenthum. In
Theolog. Quartalschr. Tübing. 1834. III. 387.
Arrhenius, Laur. Dissertatio historica de Constantino Magno. Upsal.
1719. 4°.
—— —— Refutatio commenti de donatione Constantini Magni. Upsal. 1729.
8°.
Aubé, B. De Constantino imperatore, pontifice maximo dissertatio. Lutetiæ, 1861. 8°, 108 pp. 考察君士坦丁對 (1) 異教徒,(2) 基督徒的態度;結論是,事實上,他對兩者都行使了Pontifex Maximus(大祭司)的職權。
Audiat, Louis. Les statues au portail des églises. In Bull. de la soc. des arch. de la Saintogne. 5 (1884–1885) (1885), 186, 193. 從 Arbellot 開始。提出十種不同理論。提及各種著作。這與 Arbellot 足以處理此主題。
Bachmann, P. Wider die Natterzungen,…Dabey ein Antwort auff Constantini Donation, welche der Luther spöttlich nennet den Hohen Artickel des allerheyligisten Bebstlichen glaubens (Dresden), 1538, 4°, (45). p. 考察該捐贈是否是「ein Teuffelische lügen und Gottes lasterung(魔鬼的謊言和褻瀆神明)(如路德所稱)」。
Baier, Joh. Dav. Disputatio de erroribus quibusdam politicis Constantino Magno imputatis. Jenæ, 1705, 4°.
Balduinus, Franc. Constantinus Magnus, sive de Constantini imperatoris Iegibus ecclesiasticis atque civilibus commentariorum libri 2.
Basileæ, 1556, 8°; Argent, 1612, 8°; præf. Nic.
Hier. Gundling, Lipsiæ-Halæ, 1727, 8°, 235 (23)
pp.
Bang, A. Chrs. Kirchen og Romerstaten indtil Constantin den Stre. Christiana, 1879, 8°.
Baring, Nicol. Dissertatio epistolica de crucis signo a Constantino Magno conspecto. Hannov. 1645, 8°.
Baronius. Annales (1590), 306, 16–18, 3–25; 307, 3–15; 312, 7–337, 37; 358, 27. 參見 Pagi, Crit.
(1689), 306, 5–307, 14; 311, 9–337, 6; 547, 12.
Bartolini, Domenico. Come Costantini Augusti imperatore innalzasse in Roma i primi sacri edifici del culto cristiano. Dissertezione in
Atti Accad. Rom. archeol. 12 (1852) 1. 281–308. 反對這些建築屬於霍諾留之前的時期。單獨印刷。「Dissertazione…letta nell’ Adunanza tenuta. il di 16 di marzo, 1843.」pp. 30 (1).
Baudot. Dissertation critique sur la famille de Constantin, & en particulier sur Constantin le Jeune. In Magas. encyclop. 6 (1812), 241–274. 在錢幣學標題下反對 Valois 在 Acad. Inscr. 1740 中的觀點。這些獎章確實指君士坦丁。包括對君士坦丁家族的討論。
Baune, J. de la. Vita Constantini Magni, herausgegeben von A. Jäger. Norimb. 1779,
8°.
Bayet, C. La fausse donation de Constantini, examen de quelques théories récentes. In Ann. fac.
lett. Lyon, 1884, 1. 3 (1884), 12–44. 該捐贈屬於八世紀下半葉或九世紀上半葉。
Berthelé, Jos. In Bibl. ec. des
Chartes, 46 (1885), 330–331. [Arbellot 評論。] 提供了簡要分析,並提及 Arbellot 遺漏的一尊雕像。
Beuste, Joach. V. Oratio de Constantino Magno. Witteb. 1569, 8°.
「Extat Tom VI. Orationum Vitemburgensium(存在於維滕貝格演講集第六卷)。」
βίος καὶ πολιτεία τῶν ἁγίων θεοστέπτων μεγ€λων βασιλέων καὶ ἰσαποστόλων Κωνσταντίνου καὶ ῾Ελενης
[Mnemeia hagiologica, p. 164] Βενετία, 1884, la. 8°.
Boehringer. Athanasius u. Arius. 1874, p. 1–53.
Boissier. Essais d’histoire religieuse, I. un dernier mot sur les persecutions; II. la conversion de Constantin. In Rev. d. deux
mondes (Feb. 1886), p. 790–818, (July) p.
51–72.
Bonneau, Alcide. Étude historique. In his edition-translation of Valla’s Donation of
Constantine. 有趣,並收集了許多關於該捐贈的初步知識。
Bonnetty, A. De la donation de Constantin et de la protection qu’il accorda au christianisme. In Annal de Philos. chrèt. (1831),
125–136. 個人歸信是次要問題。證明異教已不可能佔據世界寶座就足夠了。
Borchmann, Jac.
Frid. Dissertatio historico-critica de labaro Constantini Magni. Hafniæ, 1700.
4 o.
Bott, Theod. Constantin le Grand et sa position entre le paganisme et le christianisme, essai historico-critique. Colmar, 1874.
8 o, 51 pp.
Brieger, Theod. Constantine der Grosse als Religions-politicker. Kirchengeschichtlicher Beitrag. Gotha, 1880. 8 o, 48 pp.
參見 Grisar, in Zeitschr. kath. Theol. 1882, vi.
554–562.
Bridges, Matth. Roman Empire under Constantine the Great. London,
1828. 8 o, 467 pp.
Broglie, A. de. L’Eglise et L’Empire Romaine au IV. siècle. I. Régne de Constantin. Paris, 1856.
8 o. 最佳且最常被引用的著作之一。
Brunner, H. In the Festgabe für R. v. Gneist, Berlin, 1888, p. 5
(1)–35. 捐贈。
Buchholz, Sam. Constantin der Grosse in seiner wahren Grösse wirderhergestellt. Berlin, 1772. 4 o.
Buddeus. Observ. sel. liter. I. (1700), 370–440.
Burckhardt, Jak. Die Zeit Constantin’s des Grossen. Basel,
1853. 8 o, 222 pp. Leipzig, 1880. 8 o. 長期以來關於君士坦丁的標準著作。不帶同情心,並在某種程度上不公正。
De Burigney. Hist. des Revolutions de l’empire le Constantinople depuis le fondation.…Paris, 1750; tr. German, Hamb.
1754.
Busæus, Joh. Disputatio theolog. de baptismo Constantini Magni.
4 o. Moguntiæ, 1589.
Canonici, Matt.
Alois. Proposizioni storico-critiche intorno alla vita dell’ imperatore Costantino.…4 o.
Parma, 1760. 比較 Cigola, Vincenzo。
Castelli, Ign. Intorno al battesimo di Costantino imper. dissertazione. In La scienza e la fede. 11 (Nap. 1870),
201–219.
Caussin, Nicolas. Eques christianus, s. Constantius Magnus. Trad. du
franç. par Henri Lamormain. Vienn. 1637, 8 o.
Cave. Scr. Eccl. I. (1741), 183–185.
Cavedoni, C. Disamina della nuova edizione della Numismatica Costantiniana del P. Raffaele Garrucci d. C. d. G. 19 pp. Extr. dalla Rivista
della Numismatica (Olivieri), 2 (1864).
Cavedoni. 「Recherches critique sur les médailles de Constantin le Grand et de son fils ornées de types et de symboles chrétiens.」 Modena, 1858.
Ceillier. Histoire des auteurs sac. et eccl. 3 (1865),
118–148.
Chaulnes, Gabriel
de. In Ann. philos. chrét. 5 ser. E. XVI.
(1867), 261–271. 論君士坦丁的捐贈。
Chauner. Influence of Christianity upon the Legislation of Constantine. 1874, 8 o.
Chiffletus, Petr. Franc. Dissert.…De loco, tempore & cæteris adjunctis conversionis magni Constantini ad fidem christianam.…Paris, 1676, 8 o.
Church Policy of Constantine the Great. In North British Rev. 1870, LII.
1.
Ciampini, Joan. De sacris ædificiis a Constantino Magno constructis synopsis historica. Romæ, 1693, la. 4 o (or fol.), 8 f.–218 p.
Cigola, Vincenzo. Proposizioni storico-critiche intorno alla vita dell’ Imperatore Costantino (praes. Madama Isabella di Spagna) Vincenzo Cigola Bresciano Convittore nel Regio-Ducal ecclegio de’ Nobili ei Parma. Parma, 1760, 4o, 44 pp. 三幅君士坦丁硬幣和獎章的版畫以及 (2) 各種論文。末尾有十六頁銘文,三頁硬幣和獎章(共六十頁)。
Civilità Cattolica. Ser. 5, Vol. 10 (1864), 601–609. 1. La frase instinctu Divinitatis nell’
arco trionfale di Costantino. 2. Le monete di Costantino, posteriori
alla vittoria sopra Massenzio.
Clinton, H. F. Fasti Romani, 1 (Oxf. 1845), 348–397; 2
(1850), 86–94. 這是最方便的資料彙編,包括法律和銘文的分類。最有用的著作之一。
Coen, Ach. Di una leggenda relativa alla nascità e alla gioventù di Costantino Magno. In Arch. soc. Romana stor.
patria, 1880–1882, IV. 1–55, 293–316, 535–561;
V. 33–66, 489–541. Roma, 1882. 8 o, 191
pp.
參見 Rev. d. Quest. hist. 33.
682; Vesselofsky, A. in Romania, 14 (1885), 137–143.
Colombier, H. M. La donation de Constantin. In Études relig.
hist litt. (1877), 31 year, 5 ser. Vol. II. 801–829. 值得一讀,因為它收集了許多與日期相關的事實。認為他有「確切日期」。「L’origine Romaine n’est guère douteuse(羅馬起源幾乎無疑)」 「vers l’an 687(約在公元687年)」,由「clecs mécontents du pape(不滿教宗的教士)」所為。
Combes, Francois. Les liberateurs des nations. Paris, 1874. 8 o, p. 208–229. Constantin Liberateur des Chrétiens.
Considérations générales sur le christianisme (iv. s.). L’empereur Constantin. St. Etiénne,
1884. 16 o, 136 pp.
Constantin Imp. Byzantini Numismatis argentei Expositio,
1600.
Die Constantinische Schenkungsurkunde. I. Brunner, H. Das Constitutum Constantini. II. Zeumer, K. Der älteste Text. Berlin, Springer, 1888. 8 o, 60 pp.
「Aus Festgabe f. Rud. v. Gneist(選自魯道夫·馮·格奈斯特紀念文集)。」
Constantinus Magnus Romanorum imperator Joanne Reuchline Phorcensi interprete. Tubingæ, 1513. 4 o, 23 pp.
Contin. Monthly, 6 (1864), 161
(Schaff?).
Crackenthorpe,
Richard. The Defense of Constantine: with a treatise of the Popes temporall monarchie, Wherein, besides divers passages, touching other Counsels, both General and Proviciall, the second Roman Synod, under Sylvester, is declared to be a meere Fiction and Forgery. London, 1621. 4 o, pp. (16), 283 (1). Ch.
1–7. 七個理由證明該主教會議是偽造的。Ch. 8. 君士坦丁沒有做出這樣的捐贈,並駁斥了 Gretser。Ch. 9. 三個理由證明君士坦丁從未做出捐贈。Ch. 10–15. 審查了 Marta 所稱的七位證人、四位教宗、十六位其他證人、三十位律師和八位皇帝作為君士坦丁捐贈的證人;還有 Marta 和 Albanus 提出的四個理由。請查閱與該捐贈相關的早期文獻。
La crueldad, y Sinrazon | La venuce auxilio y valor, Maxencio y Constantino (coloph.). Barcelona per Carlo Gilbert y
Tuto, Impressor y Librerio. 歷史劇。引入了君士坦丁、小君士坦丁、福斯塔等角色。
Curton, A. de. In Nouv. biog. gén. 11 (1855),
581–595.
Cusa, Nicolaus de. De Concordantia Catholica. Judicium de donatione Constantini. Basil, 1568.
Cutts, Edw. L. Constantine the Great, the union of the State and the Church. London and New York, 1881. 12 o, XIV. 422 pp. 供一般而非特別學術用途。
Dalhus. Dissertatio de baptismo Constantini Magni. Hafniæ, 1696
(1698, Vogt.).
Demetriades,
Kalliop. Die christliche Regierung und Orthodoxie Kaiser Constantin d. Grossen, eine histor. Studie.
München, 1878. 8 o, IV. 47 pp.
Dieze, Joh. Andr. Dissertatio de forma imperii Romani Constantino Magno recte atque sapienter mutata. Lipsiæ, 1752, 4 o, 34
pp.
Döllinger, J.
v. Die Papst-Fabeln des Mittelalters.
1863. 參見 Civiltà cattol., ser. 5, v. 10 (1864), 303–330;
tr. Ger. Mainz, 1867. gr. 8 o, 34 pp.
Döllinger. In Münchener Hist. Jahrb. (1865),
337–.
Dudley, Dean. History of the First Council of Nice: A world’s Christian convention, A.D. 325; with a life of Constantine. Boston,
Dean Dudley & Co., 1879, 120 pp.
Duerr, Joan Frid. Dissertatio historica de Constantino Magno.
Jenæ, 1684, 4 o.
Du Pin. Nov. Bibl. Aut. Eccl. 2, p. 16–.
Duruy, Vict. Les premières années du règne de Constantin (305–323). In Compte rendu acad. scien. mor.
polit. (1881). F. XVI. 737–765. 談到他的「冷酷殘忍」。他確信「未來是基督徒的勝利,政治智慧建議與他們同行」。
—— —— La politique religieuse de Constantin (312–337). In Compte
rendu acad. scien. mor. polit. (1882), XVII. 185–227. Orleans,
1882, 8 o, 47 pp. = Rev. archæolog., 1882, B. XLIII.
96–110, pl. 155–175. 參見 Allard, P., in Lettres chrét.
(1882), V. 244–249. 「Fragment de son Histoire des Romains(其羅馬史片段)。」論述:I. 奇蹟般的異象。II. 軍旗。III. 太陽崇拜日益普及。IV. 君士坦丁於312年抵達羅馬:他的凱旋門。V. 米蘭敕令 (313)。VI. 執行米蘭敕令的措施。VIII. 君士坦丁的硬幣;君士坦丁堡。IX. 總結。
—— —— Les conditions sociales au temps de Constantin. In Compte rendu
acad. scien. mor. polit. (1882), XVIII. 729–772. 論述:宮廷、貴族、資產階級、平民、受規管的行會、軍隊。
Du Voisin, J. B. Dissertation critique sur la vision de Constantin.
Paris, 1774. 12 o, 331 pp. 參見 Journ. d. sçavans (1774),
452–459.
Eckhel. Doctrina numorum veterum. 8 (Vindob. 1828),
71–95.
Eltz, H. In Public. hist. Inst. Luxembourg (1874–1875), XXIX.
225–236. 在這篇論文中,p. 215–236,p. 225–235,討論了君士坦丁及其兒子的硬幣。
Ewyck, Florentius
ob. Oratio in laudem Constantini Magni habitu a…Tempore Exanimis Huberni Gandæ a. d. XII. Cal. Januar. MDCXCIII. Gandæ, 1692, pp. 11 (1). 從君士坦丁那裡汲取了「好榜樣」的美好道德。
Fabricius, Joan. Alb. Dissertatio de cruce Constantini Magni qua probatur eam fuisse phænomenon in halone solari, quo Deus usus, sit ad Constantini Magni animum promovendum. Hamburgi, 1706. 40 (or Woltereck, who is resp.?). 參見「Bibl. gr. VI. (1714–1749), 1–29; IX. 68 (2a, IV. 882; VI. 693–718).」
Farlati. Illyric. sac. VIII. (1819), 25–27.
Fletcher, Jos. Life of Constantine the Great. London, 1852.
12mo.
Freherus. 「Diss. Const. Imp. Numis.」 1600. 顯然 = Const. Imp. Byz. Numism. 參見上文。
Finckius, Casp. De disput. de Baptismo. T.V. p. 313, disp.
XIII.
Frick, Joh. Dissertatio de fide Constantini Magni haud dubie christiana. Ulmæ, 1713. 4 o. 不是 Frick(他是præses),而是 Miller(?)。
Friedrich, J. Die Konstantinische Schenkung. Nördlingen, 1889. 8 o. VII. 197 pp.
在 Theol. Literaturblatt, 1890, Nos. 3–5 中評論;在 Evang.
Kirch-ztng, No. 18 (1889) 中評論;由 Schultze 在 Theol. Litt. Ber. 1889 中評論;Liter. Centralblatt, 1889, No. 33 中評論;由 Bloch 在 Mttlgn. a. d. histor.
Litt. (1890), No. 1 中評論;由 Löwenfeld 在 Deutsche Ltzng. (1890), No.
3 中評論。
Frimelius, Joannis. De Constantini Magni Religione, Baptismo & rerum sacrarum apparatu. Kunardus 在「Disputationum Catalogus」p. (8) 中提及。
Frommann, E. A. De codicibus s. jussu Constantini ab Eusebio curatis. Coburgi, 1761. 4 o.
Frothingham, Arthur. 比較 Jacobus of Sarug 的版本。
Fuhrmann, Matthias. Historia sacra de baptismo Constantino Max. Augusti. I. Romæ, 1742; II. Viennæ in Austria, 1747,
4 o, fig.
Garrucci, Raff. Esame critico e cronologico della numismatica Costantiniana portante segni di cristianesimo. Roma, 1858,
8 o, 72 pp.
—— —— In
Vetri cimit. crist. Roma (1884), append. 1858. Croce greca sulle monete
di Costantino e sua famigla, 89, 90, 91. Croce latina
sulle…Costantino padre e figlio e di Costanzo, 95. Vario modo di
figuriale ai tempi di Costantino, 103.
—— —— Verres ornés de figures en or, trouvés dans les Catacombes Romaines. 2d ed. 1864. 末尾討論了君士坦丁的符號。比較 Anal. Jur. Pout. 1873。
Gasparin, Ag. de. Innocent III., le siècle apostolique, Constantin. Paris, 1873, 12 o, p.
75–193.
—— —— Constantin. In Le christianisme au quatrième siècle. Genéve, 1858, 8 o, p. 1–139. 教會與國家問題。教會當前的問題是解除君士坦丁的工作。日內瓦青年會的講座。
Genelin. Das Schenkungsversprechen und die Schenkung Pippins. Wien
und Leipzig. 1880.
Gengel, Georg. De Constantino Magno, primo Christianorum imperatore, dissertatio…Calissii, 1726, 8 o,
14–89–6 pp.
Gibbon. Decline and Fall of the Roman Empire. 多個版本。為後來的君士坦丁歷史學家提供了幾乎無限的崇拜性引文材料。
Girault, Cl. Xav. Dissertation histor. & critique sur le lieu où la croix miraculeuse apparut à Constantin & à son armée. In Magas. encyclop. Paris, 1810, 8 o.
Görres, Franz. Die Verwandtenmorde Constantin’s des Grossen.
In Ztschr. f. wiss. Theol. 30 (1887), 343–377. 與 Hilgenfeld 一起,得出相當嚴厲的判斷,即總體而言,李錫尼的血債少於君士坦丁。Görres 還有其他各種有趣的評論或論文。
Graetz, H. Die Herrschaft des Christenthums durch Constantin’s Bekehrung. In Monatsschrift f. gesch. u. wiss. Judenthum (1887),
416–421.
Grauert, Herm. Die Konstantinische Schenkung. In Görres-Ges.
Histor. Jahrb. 1882–84, III. p. 3–30; IV. (1883),
45–95, 525–617, 674–680; V. 117–120. 得出結論,它不是在羅馬,而是在法國,來自聖丹尼斯修道院,在偽伊西多爾之前或同時,以及在840年之後不久產生。(Weiland, p. 142.)
Gretser. De sancta cruce. In Opera, v. 2. Ratisbonæ, 1734,
fol.
Grisar, Hartm. Die vorgeblichen Beweise gegen die Christlichkeit Constantins des Grossen. In Zeitschr. f. kathol. Theolog. VI.
(1882), 585–607. 參見 La Controverse, 1882, III.
693–702.
Grossius, Matth. Dissertatio de donatione Constantini Magni.
Lipsiæ, 1620. 4 o.
Gualtherius. 見 Walther。
Guidi, Ign. Il battesimo di Costantino imperatore. In Nuova
Antologia, B. XLI. (1883), 41–52. 從 Frothingham 的著作開始。請查閱故事中出現的作者列表。提及一些仍然相信這個寓言的人。
Gusta, Franc. Vita di Costantino il grande, 1 o imperat. christiano. Foligno, 1786; 2 v. 4 o. ediz. 2, rev.
ricorr. ed. accresc. 1790; ed. 3. 2 v. 320 and 282 pp. 8 o.
1816. 2 v. 332 and 296 pp. 8 o. 在 Zaccaria, Raccolta di dissertazioni, 13. (1795), 172–189。
Haenisius, Gottlieb. Dissertatio de Constantino Magno non ex rationibus politicis christiano. Vulgo Ob Constantinus Magnus ohngeachtet seiner späten Tauffe, ein wahrer Christ zu nennen. (Praes. Gott. Chr. Lentnerus.) 1714, Lipsiæ. p. 76. 通常在 Lentner 名下提及,但 B.M. 正確地歸於 Haenisius (?)
Hakluyt. Voyages, 2 (1810), 34–35. 1. 海倫娜的航程。拉丁文和英文。拉丁文作者未給出。他引用優西比烏、Virumnius 和 Ponticus 作為權威。2. 君士坦丁大帝,羅馬皇帝和不列顛國王,於公元339年航行至希臘、埃及、波斯和亞洲。拉丁文和英文。對於一個已去世兩年的人來說,這是一種相當驚人的精力。
Hallern (Heller?), Godofredus (Vratisl.). Disputatio theologio quanta de religione Constantini Magni.…Jodoci Kedii …(Praes. And. Kunardo [19 Maji,
A.O.K. MDLIIX.], Wittenbergæ [1658]. 4 o, p.
123–172. Kunardus?)
Halloix, Petr. Epistola de baptismo Constantini. In Morin, Antiq. eccl. orient. (1682).
Harduin, J. Chronologia sæculi Constantiniani ex solis numis antiquis. In his Op. sel. p.
442–.
Hartmann, J. A. Dissertatio historica de Helena, Constantini Magni matre. Marb. 1723. 4 o.
Hauck, A. Zur donatio Constantini. In Ztschr. f. kirchl. Wissensch.
u. kirchl. Leben (1888), 201–207.
Hebenstreit, G. E. (=Hofmann, C. F.). Histoire de Constantin le Grand.
Limoges, 1866. 12 o. 148 pp.
Heckenhoek, Adr. Oratio in laudem Constantini Magni primi christianorum imperatoris. (viii. Aprilis MDCCXVI.), Dordrechti. (4) 23
pp.
Helmke. De Constantini Magni ita moribus et legibus penitus ex fontibus repetita disputatio. Pars 1, Progr-Stargard, 1827.
4 o.
Hesse, Joann. Christianus. Dissertatio Historico-Pragmatica qua Constantinum Magnum ex rationibus politicis Christianum. (Præs. B. G. Struvius) [「autor respondens(答辯作者),」 Hesse]. May, MDCCXIII. Jenæ, (4)76 pp. 不是 Struve?序言確實是 Struve 寫的,但似乎是祝賀 Hesse 著作的信?但 Haenisius(?) (1714),次年,歸於 Struve。
Heumann, Chph. A. De cruce cœlesti a Constantino Magno conspecta. In his Poecile, 2. 50–.
Heydenreich, Eduard. Ueber einen neu gefundenen Roman von der Jugendgeschichte Constantins des Grossen und von der Kaiserin Helena. In Verhandll. d. Philologenversammlung in Trier, p. 177 ff.; Repr. in d. Berliner Zeitschr. f. d. Gymnasialwesen, 34 (1880), 271–.
—— —— Der libellus de Constantino Magno ejusque matre Helena und die übrigen Berichte über Constantins des Grossen Geburt und Jugend. Eine kritische Untersuchung von …In Archiv für Litteraturgeschichte hrsg. Fr. Schnorr. Carolsfeld. X (1881), 319–363.
Hildebrand, Joach. Dissertatio de donatione Constantini Magni.
Helmstad, 1661, 4 o; 1703; 1739; 1761. Altus 還是 Hildebrand?
Hofmann, Car. Frid. et
Hebenstreit, Geo. Ern. Disputatio Historico-Critica de Constantini Magni sepulchro. Lipsiæ,
1759, 4 o, 48 pp.
Hojer, J. C. Quæ Constantino Magno favoris in Christian. fuerunt caussæ. Jenæ, 1758, 16 pp.
Haute, Theodorus van
der. Oratio prior de Constantino Magno, dicta a…Delfis. Apud Joannem. Speyers, Bibliopolam, 1702, 14 pp.
與 Rouille 的演講同時發表。參見 Rouille 的評價。
[Hug] Denkschrift zur Ehrenrettung Constantin’s des Grossen. In
Zeitschrift Geistlichkeit Erzbisth. Freiburg, III. Heft. (Freib. 1829.)
1–104. 論述各種指控。克里斯普斯之死是福斯塔為其子女策劃的陰謀,她讓君士坦丁誤以為克里斯普斯和他的侄子正在密謀反對帝國。
Hunckler. Constantin le Grand et son règne. Limoges, 1843 and
1846. 12 o. (「1843, 12 o; do. 1846,
12 o.」)
Hynitzsch, Adolf. Die Taufe Constantins des Grossen nach Geschichte und Sage. 1870. Progr. des Gymnasium in Stendel.
Incerti auctoris de Constantino Magno ejusque matre Helena libellus. E codicibus primus edidit Eduardus-Heydenreich. Lips., Teubner, 1879. 12 o. p. vii. [1], 30. 見「神話中的君士坦丁」條目。
Jacobatius. De concilio tractatus. Romæ, 1538, lib. X. art. 8, p. 780–783. De donatione Constantini.
Jacobus of Sarug. L’omilia di Giacomo di Sarúg sul Battesimo di Costantino imperatore, trad. ed. annot. da Arthur L.
Frothingham, Jr. Roma, 1882. Fol. (From Reale Accad. dei Lincei.
CCLXXIX [1881–82].) 請查閱故事中出現的各種資料和作者。
Jacutius, Matth. Syntagma quo ad parentis magno Constantino crucis historia complexa est universa.…Romæ, 1755.
4 o.
Janus, Joh. W. Schediasma historicum de patria Constantini Magni.
Witteb. 1716. 4 o.
「Janus.」 Der Pabst und das Concil. Leipzig,
1869. 8 o, xix, 451 pp.
Jeep, Ludw. Zur Gesch. Constantins. Festschrift f. E. Curtius.
(Berlin, 1884. 8 o.) p. 79.
Journal des Sçavants. (1774), p. 451–459.
Du Voisin 的評論和分析。
Kaufmann, Georg. Eine neue Theorie über die Entstehung u. Tendenz der angeblichen Schenkung Constantins. In Allgem. Zeitung (1884),
194–196, 211–212. 有價值。Weiland, p.
146–147.
Kedd, Jod. Constantinus Magnus Romano-catholicus, ecclesia catholicus, s. Stephanus & primi Hungariæ reges Romano catholici…Viennæ Austriæ, 1655. 4 o, 145 pp.
Keim. Die röm Toleranz-Edickte. In 「Theol. Jahrb. 1852 II.」
Keim, Theodor. Der Uebertritt Constantins des Grossen zum Christenthum, academ. Vortrag…Zürich, 1862,
8 o. viij.–106 pp. 「嚴格來說,君士坦丁即使到生命盡頭也絕不是基督徒,」但他內心卻被基督教觸動。
Keri, Francisc. Borg. Imperatores orientes…a Constantio Magno ad Constantini ultimum.…Tyrnaviæ…, 1774. Fol.
Kist, N. C. De commutatione quam, Constantino auctore societas subiit christiana. Trajecti ad Rh. 1818, 120 pp. 8 o.
Kormart, Chrph. Dissertatio politica de Constantino Magno.
Lipsiæ, 1665. 4 o.
Krug. Byz. Chron. St. Petersb.
1810. 8 o.
Krüger, G. Zur Frage nach der Entstehungszeit der Konstantinschen Schenkung. In Theol. Literaturzeitung, 14 (1889), 429–435,
455–460.
Kunadus, And. Constantinus Magnus Evangelicus Constantino Romano-Catholico Jodoci Keddii Jesuitæ oppositus. Ed. second, Witteb. 1666.
4 o, p. (8) 224.
Landucci. Una celebre costituzione dell’ imperatore Costantino, saggio esegetico. Padova, 1886. 8 o, 30 pp.
Langen, Henricus. Constantinus Magnus Intentu Utriusque Maximiani, et Herculii et Galerii in regimine confirmatus. (Præs. J. J. Weidner.) 8 Sept. 1703. Rostochii (p. 48). (由 Langen 撰寫,而非 Weidner?)
Langen, J. Entstehung und Tendenz der Konstantinischen Schenkungsurkunde. In Sybel, Hist. Zeitschr. (1883), p.
413–435. 「Erweitete Ausfürhung e. Aufsatze in deutschen Merkur, 1881, Nr. 34(擴展了1881年《德國信使》第34期的一篇文章)。」
Langen.
In Geschichte d. römischen Kirche. Bonn, 1885, p.
726–.
La Salle. In Biografia universale, XIII. (Venezia, 1823),
363–370.
Le Beau. Hist. du Bas-Emp. en commenç. a Constantin. T.
1–21, Par. 1757–1781, Cont. par (H.P.) Ameiltron. T.
22–26, Par. 1781–1807. T. 271 1.2 do. 1811.
8 o (28 vols.). Nouv. ed. ed. St. Martin. T. 1–13, Par.
1824–1832. Cont. Brosset, T. 14–21, Par. 1833–1836.
8 o.
(Lefort de la Morinière, Adrien Claude.) Histoire abrégée du règne de Constantin empereur d’Orient et d’Occident. Par. 1756. 12 o.
Lentner, Gottfr. Christ. Dissertatio de Constantino Magno non ex rationibus politicis christiano. 4 o. Lipsiæ, 1714. 參見 Haenisius 條目下的註釋。然而,作者將前一篇論文的præses視為作者,而此處的præses以大寫印刷,所以 Lentner 是真正的作者?
Life of Constantine the Great. In Christ. Rev. 4 (1839),
201.
Literary and Theological Review (1839), 541.
Lupi, Ant. Mar. Theses historicæ, chronolog., cricticæ, philolog., &c., ad vitam s. Constantini Magni imper. aug.
Panormi, 1736. 4 o.
—— —— Dissertaz. lett. ed. alt. oper. 1 (1785), 267–292, in
Gori, Symbolæ litter. IX. (Florent. 1752),
133–176.
Mabrun. Constantinus Magnus sive idolatria debellata. Par. 1658.
4 o. 拉丁文詩歌。
Mamachi, Thom. Mar. De cruce Constantino visa & de evangelica chronotaxi. Florentiæ, 1738. 8 o.
Manso, Joh. Casp.
Frdr. Leben Constantins des Grossen, nebst einigen Abhandlungen geschichtlichen Inhalts. Breslau, 1817,
8 o; Wien, 1819. 8 o.
Marçay, De。《君士坦丁大帝史》。利摩日,1873年,8開,126頁。
Martens。《君士坦丁的偽造普遍特許權》。慕尼黑(萊比錫),1889年,8開。特別收錄了方便的重印本,附有評論。
——。《丕平與查理曼大帝時期的羅馬問題》,第327頁及後續。稱捐贈發生在800年之後,查理曼大帝晚年或路易斯初期。Wieland,第141頁。
——。《哈德良生平中三個偽造的章節》。載於《圖賓根神學季刊》(1886年),第601頁。
——。《亨利四世與格列高利七世:根據蘭克《世界史》的描述》。批判性考察。但澤,1887年。
Martini, E. D. A。《關於君士坦丁皇帝在羅馬帝國引入基督教作為國教》。慕尼黑,1813年。4開,48頁。
Mas, Auguste。《阿爾勒皇帝》。載於《沃克呂茲學術院回憶錄》,第四卷(1885年),第197-213頁。對Alex. Mouzin的「詩劇」的評論。論述早期事件。對詩歌有非常詳盡的描述和分析。
Mercersburg Review,12(1850年),第173頁。
Meyer, P。載於《莫爾斯阿道夫體育館慶典文集》。波恩,1882年。4開。如此註明;但編輯的這本《慶典文集》中沒有Meyer的任何文章,而Meyer單獨印刷的《優西比烏的君士坦丁生平》(De Vita Constantini Eusebiana),頁碼為23-28,手頭這本沒有標明出處,可能來自Program。
Millerus, Joann. Martinus。《君士坦丁大帝的信心無疑是基督徒的》。論文(由Jo. Frickii主持),根據真實來源……烏爾姆(1613年),4開,第(4) 62頁。(不是Frick?)
Molinet, Cl。載於《巴黎學者日報》(1681年),第十一期。關於君士坦丁所見十字架真實性的論文,由古代錢幣證實。
Moller, Dan. Guil。《關於君士坦丁的軍旗的論文》。阿爾托夫,1696年。4開。
Monod, Paul。《君士坦丁的宗教政策》。蒙托邦,1886年。8開。
Morin, Jean。《君士坦丁皇帝解放基督教會以及法蘭西國王賦予羅馬教會世俗權力與主權的歷史》。巴黎,1630年。對優西比烏《君士坦丁生平》的翻譯。
Mouzin, Alex。參見Mas, Aug.,載於《沃克呂茲學術院回憶錄》,1885年,第四卷,第197-213頁。
Mühlbacher, E。載於《奧地利歷史研究所通訊》(1881年),第二卷,第115-116頁。
Münch, Ernst. Jos. Herm。《關於君士坦丁的捐贈,對教會法和教會史文獻與資料批判的貢獻》。弗賴堡,1824年。8開,102頁。亦載於《雜文集》,路德維希堡,1828年,第185頁及後續。
Musset, Georges。《再論教堂門廊上的騎馬雕像》。載於《普瓦圖與聖東日評論》(1886年),第71-76頁。認為Arbellot尚未解決這個問題。
Nestius, Jacob。《為君士坦丁大帝辯護》。載於《新萊比錫雜錄》(1716年),第二卷,第471-476頁。
Nève, Felix。《君士坦丁與狄奧多西在東方教會面前:根據希臘和亞美尼亞文獻的研究》,載於《天主教評論》E. III.(1857年),第356-364頁,401-414頁,507-521頁。魯汶,1857年。8開。
Nicolai, Joan。《關於君士坦丁洗禮的歷史論文:何時、何地、由誰舉行》。巴黎,1680年。12開,266頁。(1690年,Vogt。)
Ohnesorge, W。《瓦萊西匿名者論君士坦丁》。1885年。8開,112頁。Fr. Görres在《科學神學雜誌》29(1886年),第504-512頁對其進行了詳細評論。事實上,這是一項對該文獻最有趣和詳盡的研究。
Ongaroni, Franc。《三篇論文:論君士坦丁大帝的品德與宗教,論尤利安的宗教與事蹟,以及論尤利安試圖修復耶路撒冷聖殿並被神聖阻止》。米蘭,1778年。4開。
Oordt, J. W. G. Van。《君士坦丁大帝及其前任:羅馬帝國時期研究》。第一卷。哈勒姆,1868年。8開,x,383頁。這第一部分只寫到安東尼努斯·皮烏斯。
《君士坦丁捐贈的起源,根據Döllinger》。載於《天主教文明》,第五輯,第十卷(1864年),第303-330頁。
Papebrochius。《歷史評論》。載於《博蘭德聖徒行傳》,五月第五卷(1685年),第12-27頁。參見六月,第16頁及後續。
Penon。《君士坦丁大帝與普羅旺斯相關的錢幣》。載於《馬賽統計學會工作報告》28(1866年),第176-182頁。關於阿爾勒鑄幣的內容。
Pfahler。法文譯本。《君士坦丁大帝及其時代史》。1862年。8開,202頁。
(Pilati, C. Ant.)。《君士坦丁皈依至西羅馬帝國滅亡期間政府、法律與人類精神變革史》。法文譯本。萊比錫,1784年。
Plate, W。《君士坦丁一世》。載於Smith,《希臘羅馬傳記詞典》1(1859年),第831-837頁。
Polus, Regin.……《關於君士坦丁大帝皇帝的洗禮》……羅馬,Paul Manut,1562年,4開;迪林根,1562年,8開;威尼斯,1563年,4開;魯汶,1567年,對開本。
《最新戲劇〈君士坦丁大帝〉(N. Lee著)的序幕與尾聲》。s. e.(1683年),單頁,對開本。
Rallaye, Léonce de la。《關於君士坦丁捐贈,根據Dr. Doellinger(即Papst leg.)》。載於《世界報》(1864年),七月3日,第3-4頁;七月7日,第3-4頁。評論,但具有原創文章的價值。起源於法國。
《君士坦丁皇帝、聖西爾維斯特教宗和聖海倫娜皇后的戲劇表演》。錫耶納印刷,經上級許可,並在奧爾維耶托重印。[1550年?大英博物館目錄;佛羅倫薩,1562年,4開;同上,1588年,4開。]
《君士坦丁大帝的統治》。載於《都柏林評論》,1857年,第四十二卷,第490頁。
Reiskius, Joannes。(Program.)1681年。4開。
Reumont, Alfred von。《君士坦丁大帝》。載於其《羅馬城市史》,1(柏林,1867年),第三卷,第二節=第595-646頁。第859-860頁有君士坦丁統治的年表。
Revellat, J. P。《關於君士坦丁大帝一系列里程碑所呈現的顯著特徵的說明》。載於《考古學評論》,1883年,第十一卷,第39-48頁,69-78頁,148-155頁;巴黎,188-。8開。參見Thédenat, H.,載於《批判公報》,1885年,第六卷,第69-73頁。馬克西米安的名字被移除。
Richardson, Samuel。《宗教事務中寬容的必要性》……此處亦有君士坦丁皇帝與李錫尼皇帝詔書的副本。倫敦,1647年,第(2) 21 (1)頁。詔書,第1-3頁。
Richter, Heinrich。《西羅馬帝國》。柏林,1865年。8開,第31-101頁,「從戴克里先到君士坦丁一世去世的羅馬皇帝與基督教會」。
Romane, Alfred。《君士坦丁及其與基督教會關係的論文》。提交給斯特拉斯堡新教神學院的論文。斯特拉斯堡,1867年。8開,第(2) 114頁。研究四世紀教會與國家關係。未發現君士坦丁有任何重生生命的證據。他除了政治之外沒有任何宗教。
Rossignol, Jean. Pierre。《維吉爾與君士坦丁大帝》。第一部分。巴黎,1845年。8開。第一部分,第(2) xxxvi,351 (1)頁。審查君士坦丁演說中發現的維吉爾牧歌,得出結論「毫無疑問」君士坦丁沒有寫這篇演說,而是優西比烏「罪魁禍首是優西比烏」。
Rouille, Joannes Ludovicus du。《關於君士坦丁大帝的後續演說》……二月三日,No. c/o, iocii。代爾夫特……4開,14頁。簡短、修辭、頌揚,毫無價值。
Royon, Jas. C。《君士坦丁以來的低帝國史》。第一至第四卷。巴黎,1803年十二月。8開。
Sagittarius, Joh. Christfried。《關於君士坦丁大帝的歷史論文》。耶拿,1650年。4開。
Sandinus, Ant。《歷史爭論》(1742年),第135-149頁。
St. Victor, Léonard de。《君士坦丁堡的建立》。載於《教宗法學年鑑》第十二卷(1873年),第402-414欄。
—— ——。《十字架向君士坦丁皇帝顯現》。載於《教宗法學年鑑》第十二卷(1873年),第389-401頁。調和拉克坦提烏斯與優西比烏的方法。寫於上世紀中葉;手稿藏於法國國家圖書館。
Schaff, P。《君士坦丁大帝與羅馬帝國異教的衰落》。載於《聖經圖書館》,1863年;第二十卷,第778頁。對Burckhardt、Keim和Stanley《東方教會》的評論。
Scheffer-Boichorst, P。《關於君士坦丁捐贈的最新研究》。載於《奧地利歷史研究所通訊》10(1889年),第302-325頁。
Schelstrate, Emanuel。《關於大公會議等古代文獻的闡釋,以及教會史的主要論題》。安特衛普,1678年,第11頁,第三篇論文,第六章。關於君士坦丁的洗禮是在羅馬由聖西爾維斯特舉行,還是在尼科米底亞由優西比烏舉行,抑或是在羅馬和尼科米底亞都舉行。
《君士坦丁的捐贈》。美因茨,1866年。8開。譯自《天主教文明》。
Schmidius, Jo. Andr。《歷史系列》第四卷,各種寓言等。赫爾姆斯泰特,1712年。4開。(Conradus答辯)。
Schmidt, O。《評估君士坦丁大帝》。杜伊斯堡,1863年。4開。Progr.
Schoepflin。《君士坦丁大帝不是不列顛人》。載於《歷史評論》。巴塞爾,1741年。4開。
Schroeckh, J. M。《君士坦丁大帝皇帝生平》。載於其《綜合傳記》。參見第66號。
Schultze, Viktor。《君士坦丁大帝歷史研究》。載於《教會史雜誌》,7(1885年),第343-371頁;8(1886年),第517-542頁。1. 帶十字架的羅馬雕像。2. 君士坦丁堡的聖殿建築。3. 希斯佩勒姆的銘文。4. 君士坦丁與占卜師。5. 國家與獻祭制度。6. 李錫尼的滅亡。
Schurzfleisch, Conr. Sam。《羅馬基督教帝國的真正起源是什麼》。載於其《爭議集》,第三十五卷。
—— ——。《關於第一位基督徒皇帝的論文》。維滕貝格,1679年。4開,52頁。(由M. Difenbach主持)。
Schwarz。《歷史文集》8(1737年),第436-715頁。
Scultetus, Abrah。《駁斥凱撒·巴羅尼烏斯關於君士坦丁大帝洗禮的說法》。諾伊施塔特,1607年。4開。
Seeberg。《關於君士坦丁捐贈》。載於《神學文獻雜誌》,1890年,第25-27欄,33-36欄,41-45欄。對Friedrich的評論。
Seeck, Otto。《關於多納徒主義起源的文獻與檔案》。載於《教會史雜誌》10(1889年),第505-568頁。對文獻進行了非常系統和有趣的研究。
—— ——。《君士坦丁大帝的親屬謀殺案》。載於《科學神學雜誌》33(1890年),第63-77頁。雖然聲明無意為君士坦丁洗白,但他認為君士坦丁的行為與作為一個好基督徒並不矛盾。
Sevestre。《教父詞典》I.(1861年),第1137-1148頁。
Simonides, Constant。《聖潔使徒、受天冠冕的君士坦丁大帝頌》。倫敦,1854年。8開。
Smith, W. Browning。《君士坦丁》。載於《大英百科全書》6(1878年),第298-301頁。
Solikov, I. I。莫斯科,1810年。俄文。
Stapfer, Edm。《君士坦丁一世》。載於Lichtenberger,《宗教科學百科全書》3(1878年),第388-393頁。
Steuchus, August。《駁斥洛倫佐·瓦拉。關於君士坦丁的偽造捐贈》……萊頓,1545年,8開;1547年,4開。
Streso, J. A。《君士坦丁大帝與查理曼大帝》。阿納姆,1836年。8開。
Struve, Bern. Gotth。《歷史書目》V.(1790年),1,第178-207頁。
—— ——。《關於君士坦丁大帝基於政治理由成為基督徒的論文》。耶拿,1713年。4開。參見Hesse。
Suchier。《關於佐西姆斯與優西比烏兩位歷史學家在闡述君士坦丁大帝事蹟時的可靠性與權威性的爭論,第一部分》。赫斯費爾德,1856年。4開。25頁。體育館Program。
——。《優西比烏如何描繪君士坦丁大帝,簡要闡述》。赫斯費爾德,1857年。4開,36頁。
Suhr, Balthus, Joachim。《君士坦丁大帝因在雲中看見基督十字架的標誌而皈依基督教》(由J. J. Weidner主持)。羅斯托克,1703年。(Suhr,不是Weidner?)
Tacut, Gulielmus。《關於以君士坦丁大帝之名偽造的捐贈的演說》。代爾夫特,1726年。4開。同上,羅馬,1755年。無用。
Tentzel, Guil, Ern。《審查關於君士坦丁大帝雙重洗禮的羅馬傳說》。維滕貝格,1683年。4開。
Thielmann。《關於〈君士坦丁大帝及其母海倫娜小冊子〉的語言與批判》。載於《巴伐利亞體育館雜誌》,16(1880年),第124頁及後續。
Thierry, Amadée。《君士坦丁在高盧》。載於《道德與政治科學院學報》,9(1846年),第349-364頁。對該時期進行了愉快的概述,對君士坦丁的描述不甚精確,但風格極具吸引力。
—— ——。XI.(1847年),第374-387頁。關於君士坦丁基督教政策的歷史片段。持異教立場。修辭優美。
Thomasius, Christ。《關於君士坦丁大帝著作的可靠性》。載於《哈勒觀察》XXII. I. 主要論述佐西姆斯。參見Vogt,第15-16頁。
—— ——。《關於君士坦丁大帝父母的傳說》。載於《哈勒觀察》T. 1, n. 23, 第377-388頁。
Tillemont。《皇帝史》,4(1697年),第76-381頁,613-664頁。
Tiraboschi。《義大利文學史》II.(1806年),第373-377頁,457頁。
Tobler, Adolf。《君士坦丁皇帝作為受騙的丈夫》。載於《羅曼語與英語文學年鑑》13(=N.F.I.)(1874年),第104-108頁。古法語詩歌中的各種典故。
Toderini, Giambatt。《君士坦丁的十字架顯現,駁斥……G. A. Fabrico》。威尼斯,1773年。4開。
Trescho, Leb. F。《關於君士坦丁大帝皇帝的一些指控的貢獻》。載於其《最新神學文獻評論》II. 360-。
Unger, Friedrich Wilhelm。《君士坦丁大帝在耶路撒冷聖墓上的建築》。哥廷根,1866年。8開。iv,128頁。轉載自Benfey, Th., Orient. u. Occid. II. 177-232, 385-466。他認為可以證明耶路撒冷聖殿區的一部分有君士坦丁時代的確鑿證據。他似乎過度依賴Fergusson(倫敦,1847年)。
Valentini。《布雷西亞奎里尼亞納圖書館的優西比烏抄本插圖》。載於《布雷西亞雅典娜評論》,1885年,第20-32頁(?)。
Valla, Laurentius。《關於君士坦丁偽造的捐贈》。關於各種版本,請參見Graesse,第六卷第二部分,第249頁,以及Bonneau的Étude。1520年版通常被引為初版,因為第一版是由烏爾里希·馮·胡滕於1517年秘密出版的。一個方便的版本是Bonneau翻譯的巴黎版,1879年。它寫於十五世紀中葉,作者因敢於否認捐贈的權威而被逼喬裝逃離羅馬。
Varenne, Bernard de。《君士坦丁大帝,第一位基督徒皇帝史》。巴黎,1728年。4開。
Valois, Charles de。《演說,旨在證明帶有銘文「F. Cl. Constantinus Jun N. C.」的錢幣不屬於君士坦丁大帝的兒子小君士坦丁》。載於《學術院銘文與文學學會工作報告》4開。V. 3. 堅持所有此類錢幣都屬於君士坦丁的兄弟,而非其子。
Vedelius, Nicolaus。《關於君士坦丁大帝主教職位,或關於改革宗官員在教會事務中的權力論文》。重印並回答了一些問題。弗拉內克,Uldericus Balck出版社,1642年。第(48) 143頁。性質由副標題說明。以君士坦丁自稱也是主教的言論為文本。(V. c. 4, 24.)
Vincentius Belvacensis。《歷史鏡》XIV. 1, 43-44, 47-58, 102。
Visconti。《關於君士坦丁大帝的基督教信仰,由紀念碑和錢幣證明》……載於《羅馬考古學會會報》VI.(1835年),第207-228頁。「關於皇帝肖像中使用的光環」。
Vogt, Joh。《君士坦丁大帝文學史,收錄一百五十多位君士坦丁相關事蹟的作者》。漢堡,B. Schilleri遺孀與J. C. Kisnerum出版社,1720年。
比較關於君士坦丁的早期文獻。有按主題分類的詳細文獻記述。
Voigt, Gottfr。《君士坦丁大帝生平,歷史論文描述》。羅斯托克,1675年。4開。
Voigt, Moritz。《君士坦丁大帝的三部碑文憲法和一部禁衛軍長官阿布拉維烏斯的碑文敕令》……萊比錫,1860年。8開。ix. (1) 242。文獻佔到第42頁。其餘部分則是一篇關於羅馬帝國Pagi和Vici的論文。
Walch, Chr. Guil. Franc。《關於君士坦丁大帝「教會內」與「教會外」的評論》。D. II. August, MCCDLXXXIII. 宣讀。載於《哥廷根皇家科學學會評論》vi. 2, 1783-84(哥廷根,1785年),第81-106頁。第二部分有獨立書名頁,日期為1784年。是對君士坦丁名言的討論。隨處引用了許多討論該問題的作者。
Walther, Balthas。《關於君士坦丁大帝皇帝洗禮、捐贈和派代表參加尼西亞會議的辯證論文》。耶拿,1816年。12開。
Wegnerus, Joh. Ernestus。《君士坦丁大帝皇帝,被控犯下最大罪行,但大部分被判無罪,根據司法總則》(由Georgi Casp. Kirchmaieri主持)。維滕貝格,1698年,16頁。注意標題。
Weidner, Johan. Joach。(答辯人Johannes Goethe)。《關於君士坦丁大帝的歷史論文,為他辯護,證明他出生於合法婚姻,駁斥G. Arnoldus》。羅斯托克,1702年。4開,第(2) 34頁。Weidner是主持人。獻詞由Goethe獻給他的父親,大英博物館目錄稱Goethe為作者。
—— ——。《君士坦丁大帝克服青年時期的危險,最終成為其父君士坦提烏斯合法繼承人》。1702年;同上,1703年,第(4) 40頁。Vogt歸於Weidner。「Burck」是答辯人,似乎根據序言是作者,但?
—— ——。《關於君士坦丁大帝因在雲中看見基督十字架的標誌而皈依基督教的論文》。同上,1703年。4開。
Weiland, L。《君士坦丁捐贈》。載於《教會法雜誌》,22 1(1887年),第137-160頁;22 2(1888年),第185-210頁。起源於813年至875年間,由哈德良一世的同時代人所作。
Wernsdorf, Jo. Chr。《關於君士坦丁大帝異象的論文,闡釋歐墨尼烏斯修辭學家在〈君士坦丁頌〉第二十一章中的段落》。載於Stosch. Ferd., Museum Crit. II11.(萊姆戈,1778年),第131-187頁。表明歐墨尼烏斯所描述的「顯現」(發生在高盧)與優西比烏所提及的相同。
Wernsdorf, E. F。《關於君士坦丁大帝復活節宗教信仰,根據優西比烏〈君士坦丁大帝生平〉第四卷第二十二章》。維滕貝格,1758年。4開,24頁。君士坦丁的虔誠體現在他的復活節慶祝中。
Werveke, N. van。《埃姆斯多夫的發現。君士坦丁時代的羅馬錢幣》。第440-498頁。描述了1880年在埃姆斯多夫發現的錢幣和獎章的目錄,並穿插了討論。數量龐大。有趣。另有「載於《盧森堡歷史研究所出版物》(1881-1882年),第三十五卷,第450-476頁」?
Wesselofsky, Alex。《君士坦丁皇帝的故事》。載於《羅曼語研究》,6(巴黎,1877年),第161-198頁(參見G. Paris,第588-596頁,第七卷,第331頁)。哥本哈根手稿中的詩歌。記錄了故事的三個版本。
Westphalen, Comte de。《君士坦丁大帝登基日期,根據優西比烏和錢幣》。載於《錢幣學評論》(1877年),第26-42頁。
Weytingh, Joannes Henricus Arnoldus。《關於君士坦丁大帝的歷史研究》。達文特里,1826年。8開。(4) 74 (2)。論述:1. 奧古斯都去世前的帝國狀況;2. 君士坦提烏斯·克洛魯斯去世前的帝國狀況;3. 君士坦丁及其事蹟;4. 對君士坦丁的批判性評價。
Withof, Frid. Theod。《關於君士坦丁大帝虛構麻風病的歷史論文》。林根,1767年。4開。
Wolff, Joh. Chrtph。《關於君士坦丁大帝在天上看見十字架異象的論文》。維滕貝格,1706年。4開。「1707」(Danz);「亦載於Oelrichs German liter. opusce, II. 303-」(Danz)。
Woltereck, Chr。《批判性練習,論證君士坦丁大帝皇帝發誓在天上看到的十字架是自然現象,在日暈中》(由J. A. Fabricius主持)。漢堡,1706年,32頁,附圖。(不是Fabricus?)
Wordsworth。《君士坦丁大帝及其子嗣:君士坦丁一世》。載於Smith & Wace,《詞典》1(1877年),第624-649頁。論述權威、生平(分三個時期)、立法與政策、品格與著作、十字架異象和錢幣。
Zahn, Thdr。《君士坦丁大帝與教會》。漢諾威,1876年。大8開,35頁。
Zeumer, K。《君士坦丁憲章的最古老文本》。柏林,1888年。載於《獻給格奈斯特的紀念文集》。
註1:為君士坦丁研究者提供一份實用書目,所需作品數量龐大。有些作品,如Hefele的《大公會議史》(Conciliengeschichte),似乎不可或缺;另一些,如Harnack在Herzog《百科全書》中關於君士坦丁堡信經的文章,具有非常重要的相關性,應特別提及,因為一般學生不易發現。幾部關於優西比烏《君士坦丁生平》歷史價值的著作,也確實應該收錄。其中最新的一部是:
Crivellucci, A。《優西比烏在〈君士坦丁生平〉中的歷史可靠性:國家與教會關係史第一卷附錄》。利沃諾,Raffaelo Giusti出版社,1888年。8開,145頁。評論載於《新選集》,第三輯,第二十一卷,1889年5月1日;F. Görres在《科學神學雜誌》33. 1(1890年)中評論;V. Schultze在《神學文獻雜誌》(1889年),第9、10期中評論。稱《君士坦丁生平》不過是一部歷史小說。
關於特定問題的更多文獻,請參閱註釋中的參考資料。
註2:確保上述列表的準確性是一項極其困難的任務。並非所有參考資料都能核實,由於「推測性修訂」在書目學中比在文本批評中更危險,因此除了有實際證據的情況外,讀法通常未作更改。避免在編寫書目時受到批評的唯一方法就是不編寫書目。編輯只能說,為了提高準確性以及收集標題和註釋,已經付出了巨大的努力。困難之處在於,Oettinger和Chevalier雙重權威引用的Janus作品,在列表排版後實際獲得該作品時,卻發現它實際上是Vogt的作品,並獻給Janus。